دعوا نم یسنم..

من پارچه ای که باهاش پاسنشو خشک می کنم رو بر می دارم..

دور دستم می بندم..

دستم از درد داره یم میره..

صبح .. فرگل بیدار که شد.. تهنه (کهنه.. همون پارچه) رو از لابلای باندی که دور دستم بستم می بینه..

با چشای گرد شده می گه: مامان ... مامان.. تهنه منو ب داشتی.. (ر تلفظ نمی شه)

من :آره دخترم.. ببخشید.. آخه دستم خیلی درد می کنه..

فرگل: مامان چرا تهنه منو برداشتی؟ (زل می زنه به صورت ناراحت من)

فرگل: مامان من دعوات نمی سنم.. تو اوبی.. مهردونی ها.. من دعبات نمی تنم..

/ 0 نظر / 8 بازدید